In het najaar merk je dat de groei uit het gras raakt. Het weideseizoen loopt op z’n eind en de paarden worden verplaatst. “Voordat het zover is bespreken we welk paard waarheen gaat, afhankelijk van z’n conditie”, vertelt verzorger Angela Schep. Zij legt uit wat erbij komt kijken en waarmee je rekening moet houden.
Voor oudere paarden, met soms minder goede gebitten, maar die wel extra eiwit nodig hebben, is mals gras belangrijk. De Paardenkamp beschikt over meerdere hectare weiland, waar de senioren in de zomermaanden naar hartenlust kunnen grazen. Om de conditie van de weides optimaal te houden, worden de groepen regelmatig verweid. Maar in het najaar, als het natte jaargetijde aanbreekt en de groei uit het gras is, gaan ze er volledig af. Beheerder IJsbrand Muller legt het uit: “Er zijn verschillende redenen waarom we de weilanden niet jaarrond belasten. Als het gras te kort wordt afgegeten, worden de zodes beschadigd. We willen niet dat de wei kapot wordt getrapt of dat paarden zand binnenkrijgen, want dat geeft risico op zandkoliek. Daarnaast zorgt winterrust ervoor dat de wormdruk laag blijft.”
Groepsvorming
Tegen het einde van de zomer delen de verzorgers de oudere paarden in groepen in: goed op gewicht, te dik, te dun of ‘twijfelgevallen’. Afhankelijk daarvan worden nieuwe groepen samengesteld. Dit gebeurt bewust nog in de graasperiode op grote stukken weiland van wel 7 hectare. Muller: “Een nieuwe groepsvorming geeft altijd wat onrust, tot ze weer aan elkaar zijn gewend. Dat gaat beter als ze veel ruimte hebben en elkaar dus even kunnen ontlopen als ze dat willen. Daarnaast is er dan nog genoeg te eten als afleiding. Door dit zo te doen creëren we rust in de kudde, voor ze naar hun winterplek gaan.”
De matige eters blijven zo lang mogelijk op de weide om ze maximaal van het malse gras te laten genieten. Zelfs als ze daarbij in gewicht iets teruglopen. Muller wijst erop dat paarden in de vrije natuur in de zomerperiode ‘opvetten’ en in de winter deze extra kilo’s weer inleveren. “Omdat wij gewend zijn paarden bij te voeren raken we dit beeld een beetje kwijt. Maar voor een zo natuurlijk en dus gezond mogelijk leven hoort het eigenlijk wel zo. Dat is ook beter voor de hormoonbalans. Uiteraard laten we ze niet te ver terugvallen. Maar iets minder dik is niet zo erg, dat voeren we in de winter wel weer bij.”
Vrije beweging
De paarden die zich qua conditie goed redden gaan naar het Paddock Paradise of komen samen in de grote groepsstalling. Is er meer zorg nodig, dan gaan ze naar boerderij Vosseveld, waar ze overdag een paar uur in een paddock gaan voor sociaal contact en vrije beweging, maar daarnaast individueel wordt gestald, zodat ze rustig de tijd krijgen om hun gespecialiseerde rantsoen op te eten. Angela legt uit dat er met twee groepen wordt afgewisseld. “Dat geeft ons de mogelijkheid om paarden die het niet zo goed met elkaar kunnen vinden in een andere groep te zetten.” IJsbrand Muller benadrukt hoe belangrijk het is om ook na het weideseizoen voldoende vrije beweging te blijven bieden. “In het verleden was het vaak zo dat paarden in oktober op stal gingen en daar alleen uit kwamen als mensen iets met hen deden. Dat is voor alle paarden een minder prettig bestaan, maar voor oudere dieren helemaal funest. Ze hebben veel behoefte aan sociaal contact met soortgenoten en de vrije beweging voorkomt dat ze te stijf worden.”
Angela vertelt dat het najaar ook de periode is waarin alle paarden worden ontwormd, gevaccineerd tegen influenza en tetanus en hun gebitscontrole krijgen. “En ze gaan op de weegschaal, zodat we hun gewicht kunnen bijhouden.”

